YEMİN KEFFÂRETİ

Mün'akid yemin etmiş olan bir kimse, bu yeminini bozmuş olursa kendisine keffaret lâzım gelir.

Meselâ: "Vallahi, ben falan kimse ile konuşmayacağım" dedikten sonra konuşursa, keffaret gerekir.

Yemin keffâreti, - varsa - bir köle âzâd etmektir. (Zihar keffaretinde olduğu gibi).

İsterse, namaz için kifayet edecek en az miktarda birer elbiseyi on fakire giydirir, isterse zihar keffaretinde olduğu gibi, on fakiri doyurur.

Bu üçünden birini yerine getiremeyen, arka arkaya üç gün oruç tutar.

Daha yeminini bozmadan keffaret ödeyenin bu keffâreti, sonradan bozacağı yemin için kifayet etmez.

Bir fenalık üzere yemin eden kimseye bu yeminini bozmak ve keffaret ödemek icab eder.

Meselâ: Babası ile konuşmayacağına, namaz kılmayacağına, bir kimseyi öldüreceğine yemin eden, bu yeminleri bozar, sonra
keffaretini öder. Günah işleri yapmaz.

Günahları terk etmek, farzları işlemek üzere edilen yeminlerde sadık kalmak (caymamak) icab eder.

Bir kısım yeminler de vardır ki, bozulmaları fazilet olur. Meselâ: Bir müslüman ile konuşmamaya yemin edenin bu yeminini bozarak keffaretini çekmesi bir fazilet olur.

Çocuğun, mecnûnun ve uyuyanın yemini sahih olmaz.

Küfür hâlinde yemin edip de müslüman olduktan sonra bu yemini bozan kimseye keffaret gerekmez.