HAYATI VE ÖLÜMÜ BİLİNMEYEN ADAM = MEFKÛD

Bir adam kaybolup da; ölü müdür, sağ mıdır bilinmezse, hâkim, onun malım koruyacak, kendi yerinde durup hakkını alacak bir kimseyi vekil tayin eder.
Hâkim tarafından tayin edilen vekil, helak olmasından korktuğu malları satabilir. Çürüyecek eşya ve meyvalar gibi... Satmış olduğu mal bedelinden kayıp kimsenin hanımı ve çocuklarına nafaka olarak harcar.
O adamın karısı hâkim kararı ile kayıp kocadan ayrılamaz. (İmam Mâlik'e göre; dört yıl geçince, hâkim karısını kocasından ayırır ve kadın tefrik kararından itibaren ölüm iddetini bekler. Ondan sonra isterse başkası ile evlenebilir. Hazret-i Ömer Medine'de cereyan eden bir hadise üzerine böyle hüküm vermiştir.)
İmam-ı Azama göre: Doğum gününden itibaren yüz yirmi yıl geçmiş olursa, ölümüne hüküm verilir ve bu hüküm vaktinde mevcut olan vârislerine malı taksim edilir. Bu karar tarihinden önce vefat edenler, (mefkûdun varisleri) mefkûddan hak alamazlar. Bir mefküd. gaybubeti esnasında ölürse, hiç kimseye mirasçı kılınamaz.
Mefküd için. ölümüne dair hüküm verilmeden, murislerinden biri ölürse, hissesi ayrüır ve saklanır; mefküd çıkar gelirse, ona sahib olur. Gelmezse, bu mal. ölümüne karar verildiği tarihteki varislerine, diğer mallan ile birlikte taksim edilir.