GANİMETLER VE GANİMETLERİN BÖLÜNMESİ

Bir İslâm ordusu, bir memleketi güç ve kuvveti ile fethedince, devlet reisi serbesttir: İsterse, o memleket arazisini müslümanlar arasında böler, isterse yerli halkı, eskiden olduğu gibi arazileri üzerinde bırakır ve kendilerine cizye ödeme borcunu tahakkuk ettirir: arazilerinden de haraç vergisi alır.
Devlet reisi, düşman esirleri hakkında da serbesttir. Dilerse esirleri öldürtür. dilerse köleleştirir (köle olarak kullandınr). dilerse onlan hür ve serbest bırakır: müslümanlar içinde azınlık kalırlar. Düşman memleketlerine geri verilmezler: ancak müslüman esirler karşılığında değiştirilmeleri veya fidye karşılığında geri verilmeleri caizdir.
Elde edilen ganimetler. İslâm memleketine taşınmadıkça, bölünmez. Yâni kâfirler diyannda ganimetler taksim edilmez.
Ganimetler bölünmeden düşman memleketinde satılmaz.
Ganimet ehlinden olan kimse düşman memleketinde ölürse, ganimetlerde bir hakkı kalmaz, fakat ganimetler İslâm diyanna taşındıktan sonra ölürse, bu kimsenin hissesi veresesine ait olur.
Askerler, düşman memleketinde buldukları gıda maddelerini yiyebilirler, hayvanlarına da yedirebilirler. Odunlarını kullanırlar, buldukları silâhlarla savaşırlar. Bunlar taksime bağlı şeyler değildir. Bununla beraber, bunları satmaları caiz olmadığı gibi. onları mal da edinemezler.

GANİMETLERİN BÖLÜNME ŞEKLİ

Devlet reisi veya yetkili kılacağı bir komutan taksimi yapar ve önce ganimetlerin 1/5'ini hazine için çıkarır. Arta kalan 4/5 hisseyi savaşçılar arasında böler.
Piyade askerlere birer hisse, ati ile savaşanlara ikişer hisse olarak arta kalan 4/5 ganimet bölünür. Bir askerin birden fazla ati olsa yine iki hisse alır; bir hisse atının, bir hisse de kendinin...
Düşman arazisine piyade olarak girdikten sonra, bir at satın alan kimse, yalnız piyade hissesine hak kazanır. Savaşta bulunan kölelere, çocuklara, kadınlara ve zimmet ehline hisse verilmez. Bunlara Devlet Başkanının uygun göreceği miktar mal verilir.
Hazineye ayrılan 1/5 nisbetindeki ganimet mallan üç kısma aynlır:
Bir hisse yetimlere, bir hisse miskinlere, bir hisse de yolda kalmışlara...
Hazret-i Peygamberin irtihal buyurmaları ile. hissesi düşmüştür. Âyet-i kerimede hisse için ALLAHü Teâlâ'nın anılışı teberrükendir.
Devlet Başkanının izni olmaksızın düşman memleketine giren bir veya iki kişinin elde ettikleri ganimetler taksim olunmaz; çünkü bu. bir nevi hırsızlıktır.
Savaş esnasında, askerleri savaşa teşvik için İslâm Devlet Başkanı askerlerine şu emri verebilir:
Bir düşman öldüren, onun malına sahip olacaktır."
Orduya da şunu söyleyebilir: "Ganimetlerden beşte biri alındıktan sonra, dörtte birini size bıraktım."
Eğer katile, maktulün malını alma hakkı tanınmamış ise, maktulün üzerindeki mal diğer ganimetler arasına girer ve hak bakımından katil ile katil olmayan eşit olur.
Katilin, Devlet Başkanının izni ile alabileceği, maktulün üzerindeki eşyalar, elbisesi, silahı, bineceği, parası, hayvan üzerindeki eşyası ve çantadaki mallandır.
Düşman ordusu. İslâm memleketini istilâ eder de müslümanlann mallannı memleketlerine ******ürürlerse. o mallara sahip olurlar.
Şayet bundan sonra müslümanlar düşmana üstün gelirse, kim ganimet taksiminden önce malını bulursa, ona sahip olur, bir karşılık ödemez. Eğer ganimet taksim edildikten sonra malını bulursa, bu takdirde kıymetini vererek, isterse malım satın alır. Kıymetini vermeden alamaz.
Bu malı. düşman memleketine giren bir tüccar satın alıp da onu İslâm diyanna getirse, bu malın ilk sahibi satın alınış kıymetini vererek onu geri alabilir. Tüccara hibe edilmiş dahi olsa, ancak kıymetini vererek geri alabilir.
Kâfir devletlerden herhaûgi biri. diğerine galip gelse ve mallannı alsa, onlara sahip olur; fakat müslümanlann hür olanlanna sahip ve malik olamazlar; çünkü İslâm dininde asü olan hürriyettir. Müslüman olmayanların köleleştirilrnesi, İslâmı kabul etmedikleri için ceza olduğundandır.
Kâfirlerin köleleri. İslâm dinini kabullenerek İslâm diyanna geçseler, hür olurlar. Müslümanlığı kabul etmişken, düşman diyarında ele geçseler. yine hürdürler.
Bir müslüman, emniyet müsaadesi ile düşman memlekete girse, onların mal ve canlanna taamız edemez. Bir şey alıp çıksa, onu fakirlere sadaka olarak vermesi gerekir.
Emnr*, et müsaadesi ile (pasaportla) İslâm memleketine giren yabancı tâbiiyeti! gayr-i müslim, bir yıldan fazla İslâm diyarında kalamaz. Devlet idaresi ona der ki. eğer tam bir yıl kalırsan, sana cizye vergisi uygulayacağım. Bu söz kendisine tebliğ edildikten soma bir yıl kalırsa, azınlıklardan olur. Bundan sonra yabancı memleketine gitmesine müsaade edilmez.
Yabancı tabüyetli, gayr-ı müslim bir kadın, emniyet müsaadesi üe İslâm diyanna girdikten sonra, azınlıktan (zimmet ehlinden) bir erkekle eviense. azınlıklardan olur. Fakat gayr-i müslim bir erkek girdikten sonra, azınlıktan bir kadın ile eviense. o erkek azınlıklardan olmaz. Çünkü karısını boşayıp memleketine dönebilir.
Emniyet müsaadesiyle İslâm diyanna giren bir gayr-i müslim kendi memleketine dönerse, dokunulmazlığı kalkar. Şayet bir müslüman veya azınlıktan biri yanında emanet malı veya bunlarda alacağı olsa. sonra yapılan bir savaşta o adam esir edilse, yahut o yabancı diyar fethedilse. alacağı düşer ve emaneti de ganimet olur, fakat o adam kendi basma ölse veyahut galibiyet elde etmeksizin öldürülse, alacağı ve bıraktığı emanet, veresesine düşer.
Yabancı tâbiiyetli bir gayri müslim. emniyet izni ile İslâm diyanna gelse ve memleketinde zevcesi, malı. çocuğu bulunsa bu halde iken islâm diyarında müslümanlığı kabul etse; sonra arkasından müslümanlar asıl memleketim elde etseler, zevcesi, çocuklan ve malı hep ganimet hükmünde olurlar.
Bir gayr-i müslim. yabancı diyarda İslâmı kabul etse de ondan sonra İslâm diyanna gelse, sonra müslümanlar onun memleketini (dar-i harbi) ele geçirseler, küçük yaştaki çocuklan babalanna tabiiyyetle hür ve müslüman olurlar. Başka bir müslüman veya bir azınlık yanındaki emaneti de kendisine ait olur. Bunlardan başka olan mallan, zevcesi ve büyük yaştaki (buluğa ermiş) çocuklan ganimet olur.
Düşman memleketinde (Dar-i harbde) İslâmı kabul eden. canım ve küçük çocuklarını kurtarmış olur. Elinde sahip olduğu bütün menkul mallar kendisinin olur; fakat ele geçirilen memleketindeki akarları (gelir getiren gayr-i menkul malları), zevcesi ve büyük çocukları hep ganimet hükmündedir.
Harb esnasında müslümanlar düşman diyarında, kifaye miktarı, ganimet mallarından istifadelenilirse de bu memleketi terk edince, artık ganimet malından hayvanlarını besleyemezler, kendileri de yiyemezler; daha önce istifade ettiği maldan arta kalan varsa, onu henüz bölünmemiş olan ganimetlere katarlar.